Alternative Blog Greece

Σε λίγο καιρό ημερολογιακά μπαίνει η άνοιξη. Η διάθεσή μας φτιάχνει και η επιθυμία μας για να ξεφύγουμε από την αγχωτική πόλη μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Παίρνουμε λοιπόν τους φίλους ή τον σύντροφό μας και διοργανώνουμε μικρές εκδρομές – αποδράσεις. Από τις πρώτες σκέψεις που μας κυριεύουν είναι τι ρούχα να πάρουμε μαζί μας. Δεν χρειάζεται να γεμίσουμε 2 βαλίτσες για ένα Σαβ/κο και να κουβαλήσουμε άχρηστα ρούχα που μπορεί και να μη φορέσουμε. Με απλές και προσεκτικές επιλογές μπορούμε να φτιάξουμε ένα σάκο με ότι ακριβώς χρειαζόμαστε και να ξεκινήσουμε.

1. Το κλειδί είναι η άνεση. Επιλέξτε ρούχα βαμβακερά ή νάιλον τα οποία είναι και ευκολοφόρετα αλλά και δεν τσαλακώνονται εύκολα μέσα στον ταξιδιωτικό σάκο και απαραίτητα ένα ή δυο τζιν παντελόνια.

2. Φροντίστε να έχετε τόσα σλιπάκια όσες και οι μέρες που θα μείνετε εκεί. Το δεύτερο σουτιέν δεν είναι και τόσο απαραίτητο, εκτός αν θέλετε να το συνδυάσετε με κάποιο ρούχο. Εφοδιαστείτε επίσης και με κάλτσες ή καλσόν. Μην πάρετε πετσέτες μαζί σας. Όλα τα ξενοδοχεία έχουν.

3. Τα ρούχα πρέπει να έχουν βασικά χρώματα για να μπορείτε εύκολα να τα ταιριάξετε αλλά και να τα συνδυάσετε για να μην δίνετε την αίσθηση ότι φοράτε συνεχώς τα ίδια. Μαύρο, άσπρο, μπλε και καφέ είναι ιδανικά χρώματα και αν ο καιρός το επιτρέπει, μην διστάσετε να προσθέσετε και λίγο χρώμα όπως κόκκινο ή πορτοκαλί.

4. Ένα μαύρο φόρεμα θα αποτελέσει σωτήρια λύση, σε περίπτωση που προκύψει κάποια βραδινή έξοδος. Μπορείτε να το φορέσετε σκέτο ή με το πανωφόρι σας, φτάνει μόνο να δοκιμάσετε αυτόν τον συνδυασμό από πριν για να δείτε ότι σας παει και ότι δεν μοιάζετε με καμιά ξεχασμένη τουρίστρια.

5. Όσο καλός και αν είναι ο καιρός, μην ξεχάσετε να έχετε μαζί σας ένα πουλόβερ ή μια φούτερ μπλούζα, την οποία θα ρίξετε στους ώμους σας πάνω από ένα πουκάμισο ή πάνω από το φόρεμα που είπαμε, ή απλά θα την φορέσετε με το τζιν σας για να βγείτε για να φαγητό.

6. Ένα τσαντάκι με τα βασικά «όπλα» του μακιγιάζ. Ένα κραγιόν, μια σκιά, ένα make up και ένα ρουζ είναι αρκετά. Στο κάτω κάτω εκδρομή πάτε και όχι στα καλλιστεία! Μην ξεχάσετε την χτένα σας και κοκαλάκια για τα μαλλιά.

7. Μην πάρετε κοσμήματα και ζώνες μαζί σας. Μπορείτε σίγουρα και χωρίς αυτά. Αν βρείτε κάποια παραδοσιακή αγορά εκεί, μπορείτε να αγοράσετε καινούργια και να σας μείνουν σαν ενθύμιο.

8. Δυο ζευγάρια παπούτσια είναι αρκετά. Ένα ζευγάρι αθλητικά, με τα οποία θα ταξιδέψετε και το καλό σας ζευγάρι για την περίπτωση μιας βραδινής εξόδου.

9. Πάρτε μαζί σας ένα καπέλο. Θα σας δώσει μια ανέμελη εικόνα και θα σας κάνει να καταλάβετε ακόμη περισσότερο ότι είστε εκδρομή.

Η φύση δούλεψε ακούραστα εδώ και 2.000.000 χρόνια για να δημιουργήσει αυτό το θαύμα!

Βαρέθηκα πια συνέχεια τα ίδια και τα ίδια! Κατά κανόνα, κάθε φορά που φεύγουμε για εκδρομή, πάμε συνέχεια στους ίδιους προορισμούς με τις ωραίες ταβέρνες. Για τέτοια εκδρομή μιλάμε! Φτάνει πια, είπα κάποια στιγμή, ας πάμε και κάπου αλλού, κάπου διαφορετικά επιτέλους. Ένας φίλος προ ημερών, μου είχε πει για το σπήλαιο της Αλιστράτης που βρίσκετε στις Σέρρες, τα καλύτερα λόγια και αυτό ήταν αρκετό, για να μου εξάψει την φαντασία και να με αναγκάσει να… κηρύξω πόλεμο, ώστε να αλλάξουμε τον καθιερωμένο εκδρομικό προορισμό μας.

Το οδοιπορικό

Πρωί-πρωί, λοιπόν, ξεκινήσαμε με κατεύθυνση τις Σέρρες. Το σπήλαιο βρίσκεται περί τα 50 χλμ. στα νοτιοανατολικά της πόλης των Σερρών και 6 χλμ. στα νοτιοανατολικά της κοινότητας Αλιστράτης, απ’ όπου και το σπήλαιο πήρε το όνομα του. Ευτυχώς, όμως, που είχα και το χάρτη μαζί μου, καθώς από την Αμφίπολη και μετά, οι πινακίδες με κατεύθυνση το σπήλαιο ήταν ελάχιστες και ο κίνδυνος να χαθούμε μεγάλος. Βέβαια, δεν παραλείπω να αναφέρω, ότι όσο προχωρούσαμε προς το εσωτερικό του νομού Σερρών, τόσο μεγάλωνε και η γκρίνια για το πού τους πηγαίνω τελικά μέσα στις «ερημιές». Τελικά, αφού περάσαμε τον Αγγίτη ποταμό, τα πράγματα άρχισαν να ξεκαθαρίζουν. Το τοπίο έγινε πιο «φιλικό» και οι πινακίδες με κατεύθυνση την Αλιστράτη περισσότερες. Μετά από λίγα λεπτά της ώρας, είχαμε φτάσει στον προορισμό μας.

Το μεγάλο πάρκινγκ που μας υποδέχτηκε ήταν σχεδόν γεμάτο, από αυτοκίνητα και λεωφορεία, από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Καθώς προχωρούσαμε προς τον περίβολο του σπηλαίου, μας εντυπωσίασαν οι νοικοκυρεμένοι χώροι του, το διακριτικό σιντριβάνι δίπλα στην ταβέρνα (βλέπετε, κι εδώ υπάρχει ταβέρνα!) και γενικότερα η τάξη και η καθαριότητα που επικρατούσε.
Η πρώτη μας κίνηση ήταν να βγάλουμε εισιτήριο, καθώς, κάθε τέταρτο της ώρας, ένας ξεναγός έπαιρνε μικρά γκρουπ από τουρίστες και τους ξεναγούσε στο εσωτερικό του σπηλαίου.

Η ιστορία του σπηλαίου

Το σπήλαιο ήταν γνωστό για πολλά χρόνια, στους κατοίκους της γύρω περιοχής και κυρίως τους κυνηγούς, καθώς στην είσοδό του υπήρχαν πολλά αγριοπερίστερα. Στη Σπηλαιολογική Εταιρεία, έγινε γνωστό το 1975, έπειτα από σχετικό έγγραφο της κοινότητας Αλιστράτης. Το Μάιο του 1977 στάλθηκε από την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία, εξερευνητική ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής τον καθηγητή Συμεωνίδη. Η ομάδα βρέθηκε προ εκπλήξεων, καθώς, βρέθηκε να εξερευνά ένα από τα ωραιότερα και μεγαλύτερα σπήλαια της Ελλάδας, πιθανότατα και της Ευρώπης.

Μια βόλτα στο θαύμα της φύσης

Πριν να εισχωρήσουμε στο εσωτερικό του σπηλαίου, η ξεναγός μας, μας απαγόρευσε να βγάλουμε φωτογραφίες, καθώς η θερμότητα που προκαλεί το φλας της μηχανής, διαβρώνει τα πετρώματα. Επίσης απαγορεύεται αυστηρά να αγγίξουμε οτιδήποτε, εξαιτίας των μικροβίων που μεταφέρονται από τα χέρια μας στα εύθραυστα πετρώματα!

Το σπήλαιο, έχει μέχρι τώρα γνωστή επιφάνεια τουλάχιστον 25.000 τετραγωνικών μέτρων. Η θερμοκρασία είναι μόνιμα στους 18 C χειμώνα-καλοκαίρι και ο εξαερισμός του είναι φυσικός, λόγω των πολλών ανοιγμάτων που υπάρχουν.

Ο προθάλαμος του σπηλαίου, είναι μια ωραία αίθουσα ύψους 8 μέτρων. Από αυτή την αίθουσα ξεκινούν διάφορες στοές, με μεγάλο ύψος και πλουσιότατο διάκοσμο από σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Καθώς προχωράμε στον ειδικά διαμορφωμένο διάδρομο, μας εντυπωσιάζουν τα κατάλευκα τοιχώματα που μοιάζουν με έργα τέχνης. Εκεί, επίσης, συναντούμε τους «εκκεντρίτες», σταλακτίτες με πολυποίκιλα σχήματα που είναι άξια αναφοράς, καθώς δεν υπάρχουν σε κανένα Ελληνικό σπήλαιο και συναντώνται σε πολύ λίγα ευρωπαϊκά.

Το σπήλαιο της Αλιστράτης είναι ένα ζωντανό σπήλαιο, με αποτέλεσμα η ανάπτυξη και η εξερεύνησή του να συνεχίζει ακόμη, αν και με αργούς ρυθμούς.